Arm uit de schaal kwaal

Van de week was het weer eens zover. Ik werd wakker en besloot eens goed wakker te worden door eens flink uit mijn bol te gaan op me nieuwe bokszak. In het begin ging het lekker, maar al snel stond ik als een wildeman om heen te raggen. Dit resulteerde in een flinke misser, waardoor mijn arm na lange tijd weer uit de kom schoot. Creperend van de pijn viel ik op de grond en ik besefte me dat ik flink was ingemaakt door de bokszak.

Het is niet de eerste keer dat dit gebeurde en vast ook niet de laatste. Waarschijnlijk zijn mijn schouderbanden net zo uitgelubberd als de anus van Gordon. Ik spreek daarom niet langer van een arm uit de kom, maar eerder van het arm uit de schaal syndroom.

Dit bedacht ik me toen ik naar adem snakkend op de koude betonnen vloer lag. Nadat ik met een flinke ruk mijn schouder weer in de schaal kreeg, besloot ik mijn frustratie nogmaals te uiten op de bokszak. Dit maal wel met de benen.

Druk druk druk

De laatste tijd komt er zoveel op me af dat ik niet eens normaal de tijd heb om alles in te plannen. Zo druk! als ik een autoband was had ik 4.5 bar aan lucht in mij. Zo druk! als ik een espresso apparaat was had ik de koffie met 24 bar het kopje in geperst. Zo druk! als ik mijzelf zou vergelijken met een winkel zou het toch echt de C&A worden tijdens de vlaggetjesweken.

Oftewel, het wordt weer eens tijd om me te drukken van al die bezigheden en me ergens op een warm eiland te vestigen met een klapstoel, een bacardi cola en een shirt met zeefdruk (flauw? mwah valt wel mee hoor). Jammer genoeg moet ik nog even wachten tot ik afgestudeerd ben, voordat ik lekker op vakantie kan gaan. Als iemand nog suggesties heeft voor een gegarandeerde supervakantie hoor ik dat graag!